در یکسالگی جنبش سبز، رهبران جنبش، برنامه راهپیمایی را لغو کردند، حکومت اعلام کرد با هر تجمعی به شدت برخورد میکنه، شبکه های ماهواره ای با توسعه دستگاههای ارسال پارازیت کاملاً مختل شده، همه ابزارهای اطلاع رسانی محدود شده و صدا و سیمای میلی چند روزیه علاوه بر برنامه های همیشگی علیه جنبش سبز، برنامه های ویژه ای را هم برای افشای چهره واقعی 
چهره های مطرح سبز پخش میکنه.
اما ظاهراً حکومت باز هم میترسه و ناچاره توی شهر وضعیت شبه حکومت نظامی ایجاد کنه تا بتونه خیابونها را آروم نگه داره. حکومتی که ادعای حکومت بر قلبها را داشت حالا باید به زور گاز اشک آور و چماق و باتوم خودش را سر پا نگه داره.
ما دیروز نتونستیم حرکتی بکنیم اما همین که از ترس حضور ما حکومت ناچار شد از نقاط دور و نزدیک نیرو جمع بکنه و بخش زیادی از شهر، پر از نیروهای نظامی شد به خوبی اقتدار این جنبش را نشون میده. قدرت معنوی این جنبش اون قدر هست که لرزه توی دل هر دیکتاتوری میندازه و عده ای ساندیس (بستنی) خور و مزدور که از ترس شناخته شدن بین دوست و فامیلشون ماسک میزنن و میان برای سرکوب مردم کشورشون نمیتونن اون را بی اثر کنند.
اما دیروز، چند درس مهم هم برای ما داشت :
- تنظیم برنامه تظاهرات پراکنده که جنبش موج سبز اصفهان به عنوان برنامه اصلی و اصفهان سبز به عنوان برنامه جایگزین مطرح کرده بودند باعث شد حکومت نتونه مثل نوبتهای قبلی با جمع کردن حداکثر 200 تا 300 نفر نیرو توی میدون انقلاب، برنامه ما رو خنثی کنه و ناچار شد بخش زیادی از شهر را با نیروهاش پر کنه.
- دیروز از بعضی رفتارهای پر هزینه که توی بعضی تظاهرات های قبلی میدیدیم مثلاً یه نفر توی محاصره چند مأمور و بسیجی شروع به شعار دادن میکرد و خودش را برای چند تا شعار به خطر مینداخت خبری نبود. ظاهراً همه دارن به تحلیل هزینه- فایده فعالیت ها بیشتر فکر میکنن.
- رمز پیروزی جنبش ما، انعطاف پذیری و خلاقیت ماست. ما بر خلاف ماشین عظیم نظامی حاکمیت میتونیم به سرعت تغییر وضعیت بدیم، تاکتیک های جدید به کار بگیریم و مثل جریان آب از کنار هر سنگی رد بشیم پس نباید خودمون را به تظاهرات خیابونی به عنوان تنها شکل مبارزه محدود کنیم.
شاید مهمترین دستاورد 22 خرداد 89 برای ما وادار کردن حاکمیت به ایجاد جو نظامی در شهر باشه که به مشروعیت زدایی هر چه بیشتر اون کمک میکنه.
تحلیل شما چیه ؟
———————————————————
مطالب مرتبط
